Όπου και να ’ναι, σίγουρα, τα πάντα θα ξεχάσεις.

 

Όπου και να ’ναι, σίγουρα, τα πάντα θα ξεχάσεις.

όπου και να ’ναι, σίγουρα, στη λήθη θα περάσεις.

 

Ἐγγύς μέν ἡ σὴ περὶ πάντων λήθη, ἐγγὺς δὲ ἡ

πάντων περὶ σοῦ λήθη.

 

Μάρκος Αυρήλιος Άπαντα 2, Τα εις εαυτόν,

Βιβλίον Ζ΄, κα΄.

 

 

Iatrou Aristotelis

Τὸν Μάρκο τὸν Αὐρήλιο, σοφὸν τὸν βρίσκω μέγαν
τὸ ᾿πε ὅταν τὴ λησμονιὰ ἀλτσχάιμερ δὲν λέγαν.
Ἀκόμα θα ᾿ταν πιὸ σοφός, θὰ τὸν εὐγνωμονοῦσα,
ἄν μούλεγε πὼς γίνεται ἐγὼ νὰ μὴν ξεχνοῦσα.
Γιατί σ’ αὐτὴν τὴν ἄχαρη ἡλικία τὴ δική μου
ξεχνῶ ἀκόμη καὶ αὐτὸ ποὺ ἔχω στὸ βρακί μου.
Ὅσο γιὰ μετὰ θάνατον, ποιὸν νοιάζει ἂν τὸν ξεχάσουν,
βελόνι ἀπὸ τὴ Βενετιὰ θαρρεῖς πὼς θὲ νὰ χάσουν;
Σὰν ζῆς νὰ φᾶς καλά, νὰ πιεῖς, κι ὅ,τι ἄλλο σ᾿ εὐφραίνει
καὶ ἔρωτα νὰ αἰσθανθεῖς, ποὺ τὴν καρδιὰ ἀνασταίνει.
(Εὐχαριστῶ θερμὰ γιὰ τὸ ἔναυσμα καὶ τὴν φιλοξενία).

31 Μαρτίου 2011 στις 12:38 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 7

 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Ένα όργανο είναι το μυαλό και δεν γλυτώνει απ᾿ τη φθορά του χρόνου. Αλλά ο χρόνος θα δείξει αν αυτά που κάναμε επί γης θα μας δώσουν το διαβατήριο, για να περάσουμε στη σελίδα της ιστορίας και στην αθανασία !!!

31 Μαρτίου 2011 στις 12:52 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μου λέγεις ότι ξέχασες τι έχεις στο βρακί σου·
άντε και το θυμήθηκες θα δεις την προκοπή σου;
Εκεί θαρρώ που βρίσκεται πολύ βαθιά υπνώττει
και δεν μπορεί ν’ αφυπνισθεί, διότι και διότι!
Όμως πολύ παρακαλώ να μη μου το θυμίζεις
γιατί ύστερα όπως θωρώ δακρύζω και δακρύζεις.
Θέλεις να πεις όσο θα ζεις να τρώγεις και να πίνεις
κι ότι αρπάξει ο κώλος μας, εκεί να κατατείνεις.
Γιατί ο Χάρος ημπορεί να ’ρθει επί της κλίνης
και κοιμισμένους να μας βρει, να πάμε εξαπίνης.
Πολύ απαισιόδοξο σε βλέπω Αριστοτέλη
ότι θα μας ξεχάσουνε κι εμάς, λέγεις, εν τέλει.
Αν έτσι συνεχίσουμε, θαρρώ, θ’ αναδειχθούμε
και της πατρίδος άξια τέκνα θα κηρυχθούμε.
Κι ύστερα θα μας θάψουνε στο ίδιο κενοτάφιο
και τα εξής θα γράψουνε σε πλάκα επιτάφιο:
Εδώ δεν βρίσκεται κανείς Κανάρης ή Ανδρούτσος.
Ενθάδε κείται ο Σουρής ο νέος και ο Σούτσος!

31 Μαρτίου 2011 στις 1:46 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 7

 

Βάγια Μωυσιάδη

Καλησπἐρα σας. Μητρικές συμβουλές.....

Μόλις βγάζω το σχολείο, δωδεκάχρονος που λες
άρχισε η γριά μάνα μου τις στερνές τις εντολές.
Πρόσεξε μου λέει, παιδί μου, να γλεντήσεις τη ζωή σου
και μη χώνεις όπου να ᾿ναι μύτη και υπογραφή σου
κι όχι ότι λέω αστεία μα ο διάολος να πάρει
είναι η μόνη συμβουλή της που δεν πήρα γρι χαμπάρι.

31 Μαρτίου 2011 στις 5:52 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

 

Βάγια Μωυσιάδη

Κι άμα θέλετε να δείτε να, που έχω καταντήσει
κίβδηλη η υπογραφή μου… και η μύτη έχει σαπίσει.

Καλησπέρα στην όμορφη παρέα.

31 Μαρτίου 2011 στις 5:54 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Ας πρόσεχες, ας πρόσεχες Βάγια Μωυσιάδη·

μα πώς το ελησμόνησες πως ζούσες εν Ελλάδι;

Τη μύτη και υπογραφή έβαζες όπου λάχει

και τώρα καταστράφηκες, ομολογείς εν τάχει!

Καλησπέρα σας!!!

31 Μαρτίου 2011 στις 6:15 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

 

Βάγια Μωυσιάδη

Σαφώς και το παραδέχομαι, φίλτατε Ανδρεα. Μα ήταν της νιότης σφάλματα. Μα τώρα δα στο γήρας σε κάποιον πύργο βρέθηκα πέρα κατά τη Μάνη.

31 Μαρτίου 2011 στις 6:23 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Για ποίον γήρας μου μιλάς, αγαπητή μου φίλη;
Σαν σε κοιτώ φαντάζομαι ο ήλιος θ’ ανατείλει!

31 Μαρτίου 2011 στις 6:43 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

 

Βάγια Μωυσιάδη

Η ομορφιά είναι το μπάλωμα κι η γνώση το βασίλειο

κι όποιος κοιτάει την ομορφιά πατάει σε σάπιο ξύλο.

Η δύση κι η ανατολή έρχονται κάθε μέρα

αλλά και με τα τόσα βάσανα πάλι η ζωή γλυκιά είναι.    ;

31 Μαρτίου 2011 στις 7:00 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

 

Ειρήνη Οικονόμου

Είναι το μόνο σίγουρο πως θα περάσουμ᾿ όλοι μας, φίλε, από τη λήθη.

Γι᾿ αυτό όσο είμαστε εδώ να αγαπάμε του δικούς μα και τα ξένα πλήθη!

Καλησπέρα πια μοναδικά εύστροφε Ανδρέα!

31 Μαρτίου 2011 στις 7:11 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Σωστά λες Βάγια. Και με τα τόσα βάσανα η ζωή είναι γλυκειά. Θυμάσαι τον μύθο του Αισώπου με εκείνον που κουβαλούσε ένα δεμάτι ξύλα κι από την κούραση την πολλή κάλεσε τον Χάρο. Όταν εμφανίστηκε ο Χάρος και τον ρώτησε γιατί τον φώναξε, ο ξυλοκόπος απάντησε: "ίνα το φορτίον άρεις"!!!

31 Μαρτίου 2011 στις 9:32 μ.μ. · Μου αρέσει!

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Νομίζω ότι όλοι μας θα πέσουμε στη λήθη

για τούτο λέω, Ειρήνη μου, το "έκαστος εν ω εκλήθη"

κι όλα τα άλλα ασφαλώς είναι μονάχα μύθοι!

31 Μαρτίου 2011 στις 9:45 μ.μ. · Μου αρέσει!

 

Βάγια Μωυσιάδη

Δεν αμφέβαλλα ποτέ, Ανδρέα, πως δεν θα απαντούσες, μα να ενθυμηθείς τον Αίσωπο ο νους μου δεν επήγε. Κι αυτό το χάρηκα διπλά γιατί ως όνος πολλά φορτία κουβαλώ.

31 Μαρτίου 2011 στις 9:48 μ.μ. · Μου αρέσει!

 

Iatrou Aristotelis

Λέω να αφήσω τα βρακιά και να σοβαρευτούμε 

γιατί ακούν οι φίλες μας και θα ρεζιλευτούμε.

Όσο γι᾿ αυτήν τη σκέψη σου και το επίγραμμά σου 

που διάβασα με προσοχή στο τέλειο ποίημά σου

εγώ το έχω έτοιμο και αν θέλεις να το ακούσεις 

αν και το θέμα μας αυτό δεν είναι της παρούσης: 

"ΕΝΤΑΥΘΑ ΜΟΣΧΟΣ ΚΕΙΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ

ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΑΝ ΚΑΙ ΓΕΡΑΣΕ ΒΟΔΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ''

και δράττομαι της έσχατης που έχεις γράψει λέξη 

σ᾿ εκείνο το υπέροχο ποίημα που ᾿χεις πλέξει 

και σκέπτομαι ποιός θα βρεθεί να πει πως είμαι Σούτσος! 

Όλοι γελώντας θε να πούν, πως έφυγε ένας... @ούτσος.

31 Μαρτίου 2011 στις 9:50 μ.μ. · Μου αρέσει!

 

Βάγια Μωυσιάδη

Το δίδυμο αφάνταστο, ο Τέλης και Ανδρέας.κι ο

Ο ένας βαζει την κλωστή κι ο άλλος εμπαλώνει

και πάω κι εγὠ η άμοιρη να συναγωνιστώ μαζίτους

αλλά τα βρίσκω δύσκολα... μα δεν τα παρατάω.

31 Μαρτίου 2011 στις 10:09 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Προτείνω να αφήσουμε βρακία και σκελέας

κορώνες, διαδήματα και περικεφαλαίας.
Εδώ, λοιπόν, ευρίσκονται γυναίκες θρησκευόμενες

και τέτοια δεν τα λέγουνε ούτε αστειευόμενες.

Έχει γυναίκες έξαλλες κι άλλες σεισοπυγούσες

υπάρχουν όμως και σεμνές και χαμηλοβλεπούσες.

Γι’ αυτό προτείνω, φίλε μου, να κλείσουμε το στόμα

και αν δυσκολευόμαστε του βάζουμε και πώμα.

Όσο για την επιγραφή επάνω εις τον τάφο

προτείνω τα ακόλουθα και τ’ άλλα διαγράφω:

«Δω μέσα δεν ευρίσκεται κανένας Παπανούτσος

ούτε ο Πούσκας βρίσκεται μα ούτε και ο Γιούτσος.

Ενθάδε μόνον κείτονται οι δύο στιχοπλόκοι

που το μυαλό τους ζύγιζε όσο δυο σίτου κόκκοι».

Φοβάμαι μην προσθέσουνε, η θλίψη με πλακώνει,

«Ξεκίνησαν ημίονοι και καταλήξαν όνοι»!

1 Απριλίου 2011 στις 8:23 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

 

Ανδρέας Γεωργιάδης

Ευχαριστώ σε, Βάγια μου, για τον καλό σου λόγο

και λέγω εις τους στίχους σου πως δεν ευρίσκω ψόγο!

1 Απριλίου 2011 στις 8:27 π.μ. · Μου αρέσει!

 

 

 

Μπεστ σέλερ βιβλίο για το σεξ με.. λευκές σελίδες!

by Ανδρέας Γεωργιάδης on Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011 στις 7:19 μ.μ.

Ένα βιβλίο εκδόθηκε, στη Δύση, πού αλλού

που «βγάζει» τα μυστήρια τ’ αρσενικού μυαλού.

Αφού, λοιπόν, μελέτησε κάμποσα, λέει, έτη

ο συγγραφέας τέλειωσε, εν τέλει, τη μελέτη.

Τ’ αρσενικό τι σκέφτεται από το σεξ πιο πέρα

καθ’ όλον το διάστημα, τη νύκτα την ημέρα;

Τύπωσε τα πορίσματα, όπως κι εσύ θα είδες

μέσα σε δυο εκατοστές κατάλευκες σελίδες!

Και το βιβλίον έγινε ανάρπαστο αμέσως

και μπεστ σέλλερ της Amazon γίνεται ενδιαμέσως.

Αντί, λοιπόν, τετράδιο το ’χουν για σημειώσεις

στις διαλέξεις φοιτητές και εις τες παραδόσεις.

Μα πιο πολύ το έχουνε φοιτήτριες κυρίως

έτσι για να εμπαίζουνε τους άρρενες αγρίως!

Iatrou Aristotelis

Μὰ πόθεν τὸ μυστήριον, Ἀνδρέα, ἐσὺ ποῦ εἶδες;
Ὅτι τὸ σὲξ τὸ βάλανε σὲ ἑκατὸ σελίδες;
Ἀλλά σου λέω κι εὐθαρσὼς ἐδῶ τὸ ὑπογράφω
(χωρὶς καὶ νὰ κατάγομαι ἀπ᾿ τὴν ὡραία Πάφο)
τὸ σὲξ σὲ λίγο θὰ γραφεῖ κι αὐτὸ στὴν ἱστορία
κι ὀλίγοι θὰ τὸ κάνουνε, ἔτσι… σὰν ἀγγαρεία.
Γι᾿ αὐτὸ προτείνω κίνητρα τὸ κράτος νὰ μᾶς δώσει
πρὶν ὅ,τι ὑπάρχει στὸ βρακί, κι ἐκεῖνο μας προδώσει.

28 Μαρτίου 2011 στις 7:49 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Ανδρέας Γεωργιάδης

Δεν λέει αυτό η έρευνα, φίλε Αριστοτέλη.
Το νου τους μόνο εις το σεξ τον έχουνε εν τέλει,
μας λέγει, οι αρσενικοί , μας έκανε ρεζίλι·
λες κι είναι ψέμα σαν κι αυτό της πρώτης του Απρίλη.
Μα συμφωνώ, οι νέοι μας το έχουν αγγαρεία
και τ’ αντιμετωπίζουνε με αδιαφορία.
Και αν κανείς στο ίντερνετ τολμήσει να το κάμει
μοιάζει με κείνο το πουλί που λεν… ανεμογάμη!

28 Μαρτίου 2011 στις 8:15 μ.μ. · Μου αρέσει! · 5

Iatrou Aristotelis

Συμφωνώ και επαυξάνω τα μάλα.

28 Μαρτίου 2011 στις 8:22 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Iatrou Aristotelis

Μαλιστα δε με την κατακλείδα του ανεμογάμη....

28 Μαρτίου 2011 στις 8:23 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Είσαι Μεγάλος, Ιατρού, Μέγας, Αριστοτέλη,
κρασί νομίζω είμαστε απ’ το αυτό αμπέλι!
(Για να ευλογήσω κι εγώ τα γένια μου!!!)

28 Μαρτίου 2011 στις 8:27 μ.μ. · Μου αρέσει! · 5

Iatrou Aristotelis

Μα έπραξες πολύ καλά, ω φίλε μου Ανδρέα·

καλώς το διευκρίνησες με μιά προσθήκη νέα

γιατί πολλοί την πετριά έτοιμη έχουν στο χέρι

και ποίος από μας τους δυό να φάει… δεν το ξέρει.

28 Μαρτίου 2011 στις 8:32 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Iatrou Aristotelis

Είσαι πολύ ευγενικός μα και εσύ Μεγάλος

παίζεις καλά το... "όργανο" κι έτσι φουντώνει ο μπάλος.

28 Μαρτίου 2011 στις 8:36 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μην παρεξηγηθούμε με το " όργανο " Αριστοτέλη!!!!!

28 Μαρτίου 2011 στις 8:38 μ.μ. · Μου αρέσει! · 5

Ανδρέας Γεωργιάδης

Από το ίντερνετ. Ανεμογάμης: αρπακτικό πτηνό, είδος γερακιού, κιρκινέζι, κίτσης, κίρκος. Επίσης αερογάμηδες λέμε τους ανθρώπους που καυχώνται για ανύπαρκτες ερωτικές επιτυχίες τους.

28 Μαρτίου 2011 στις 8:38 μ.μ. · Μου αρέσει! · 6

Iatrou Aristotelis

Σ᾿ όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε. Χα χα χα.

28 Μαρτίου 2011 στις 8:40 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Ειρήνη Οικονόμου

Ό,τι κι αν λένε, φίλοι μου, του κόσμου οι μελέτες

σε λίγο ό,τι ᾿ναι στο βρακί θα κάνετε ομελέτες!  Χαχαχαχα.

Αφού η κρίση και αυτό το έχει επηρεάσει

και να γεμίσει δε μπορεί ούτε και να αδειάσει!

28 Μαρτίου 2011 στις 9:04 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 6

γεωργια καρλαυτη

Ανδρέα μου και Τέλη μου, για πέστε μου και μένα, αφού μας διευκρινίσατε τι είναι ανεμογάμης, ο... εραστής του ίντερνετ λέγεται ιντερνετ-γάμης; Μήπως δίκιο έχει τελικά ο Άρης; Εκείνο που ᾿ναι στο... βρακί μήπως δεν υπάρχει;

28 Μαρτίου 2011 στις 9:08 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Ανδρέας Γεωργιάδης

Θέλεις να πεις, Ειρήνη μου, η σαρξ είν’ ασθενής
και να το θέλεις δεν μπορείς, τίποτα δεν κινείς!
Κι αυτό το επηρέασε η κρίση η εσχάτη
και θα χορταίνουμε απλά μονάχα με το μάτι;

28 Μαρτίου 2011 στις 9:13 μ.μ. · Μου αρέσει! · 6

Ειρήνη Οικονόμου

Μάλλον. Χαχαχαχα.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:13 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Iatrou Aristotelis

Μπερδεύτηκα, Ειρήνη μου, μ αυτές τις ομελέτες·

μελέτες, αμελέτητα, ή για τις αυγοφέτες;;;;;

28 Μαρτίου 2011 στις 9:13 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Ανδρέας Γεωργιάδης

Τι να σου πω αθεόφοβη, κατηραμένη κρίση
εκτός των άλλων έφερες του έρωτος τη φθίση!

28 Μαρτίου 2011 στις 9:17 μ.μ. · Μου αρέσει! · 5

Ανδρέας Γεωργιάδης

Γεωργία, μη ζητάς λεπτομέρειες. Μπορεί να υπάρχει στο βρακί μα να είναι "ανύπαρκτο"!

28 Μαρτίου 2011 στις 9:18 μ.μ. · Μου αρέσει! · 4

Iatrou Aristotelis

Τώρα την αγαμία μας, τη ρίξαμε στην κρίση

δικαιολογία βρήκαμε μα... δεν είναι η λύση.

Εγώ φρονώ για όλα αυτά ότι οι γυναίκες φταίνε

πού έγιναν παγόβουνα, και μόνο λόγια λένε.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:23 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Iatrou Aristotelis

Εεε φτάνει πιά. Όλο εξετάσεις δίνουν οι καϋμένοι. Νισάφι.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:25 μ.μ. · Μου αρέσει!

Ειρήνη Οικονόμου

Αμέσως την ευθύνη σας να αποποιηθείτε

μα έπεα πτερόεντα είναι δα ό,τι πείτε!

28 Μαρτίου 2011 στις 9:28 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Iatrou Aristotelis

Ειρήνη, δεν τα λες καλά, δεν είν᾿ αυτή η λύση

η σκύλα πρώτα την ουρά πρέπει να την κουνήση.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:32 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μα βλέπω ισχυρίζεσαι, φίλε Αριστοτέλη,
πως η γυνή ευθύνεται κι όχι τ’ ανδρός τα μέλη;
Η Εύα, λες, ευθύνεται και ο Αδάμ καθόλου;
Αν μας κηρύξει πόλεμο πάμε κατά διαόλου!

28 Μαρτίου 2011 στις 9:34 μ.μ. · Μου αρέσει! · 6

Ειρήνη Οικονόμου

Άμα κουνιέται του ανδρός, φίλε Αριστοτέλη,

πως δεν κουνιέται η κυρά καθόλου δεν τον μέλει!

Χαχαχαχα.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:35 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Iatrou Aristotelis

Ανδρέα, με αυτά που λες σε βλέπω φοβισμένο·

τον πόλεμο της γυναικός τον έχω εγώ γραμμένο

γιατί ο άνδρας που ο φτωχός δεν έχει διόλου στύση

μία γυναίκα ικανή μπορεί να αναστήσει.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:40 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Iatrou Aristotelis

Εκκλησιάζουσες παλιά, πήγαν να μας το παίξουν,

μα έτρεξαν πιο γρήγορα να πάν να τις… αρμέξουν.

28 Μαρτίου 2011 στις 9:49 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Εδώ, Αριστοτέλη μου, δεν πρόκειται για στύσεις
ούτε και για γραψίματα και για νεκραναστήσεις.
Εγώ, Αριστοτέλη μου, λατρεύω τη γυναίκα
έστω και αν πολλές φορές μου ’πε «να πάρε δέκα».

28 Μαρτίου 2011 στις 9:53 μ.μ. · Μου αρέσει! · 5

Ειρήνη Οικονόμου

Ένα ᾿ναι το συμπέρασμα, αγαπημένοι φίλοι μου, απ᾿ τα δικά σας λόγια

πως το παιχνίδι χάσατε και οι γυναίκες σήμερα σας παίζουν κομπολόγια!

            28 Μαρτίου 2011 στις 9:59 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Iatrou Aristotelis

Είναι ωραίες οι άτιμες, πολύ τις αγαπάμε

και σαν γαλακτομπούρεκα ζητάμε να τις φάμε·

γι᾿ αυτό σου λέω, χαλάλι σας, ό,τι για σας τραβάμε.

28 Μαρτίου 2011 στις 10:04 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Ανδρέας Γεωργιάδης

Ανέκαθεν μας έπαιζαν, δεν είναι μόνο τώρα
κι άμα θυμώσει η γυνή λες «ήγγικεν η ώρα»!
Έστω κι αν λένε η γυνή τον άνδρα να φοβείται
νομίζω κείνη κυβερνά κι εκείνη πάντα ηγείται!

            28 Μαρτίου 2011 στις 10:05 μ.μ. · Μου αρέσει! · 7

Iatrou Aristotelis

Άστες έτσι να νοιώθουνε, γιατί άμα ξυπνήσουν

και το ζουνάρι στο βρακί φοβάμαι δεν θα λύσουν.

28 Μαρτίου 2011 στις 10:09 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μην προκαλείς και γίνονται, το ξέρεις, και Μαινάδες
κι Αριστοτέλη μπλέκουμε σε άσχημους μπελάδες!

            28 Μαρτίου 2011 στις 10:16 μ.μ. · Μου αρέσει! · 3

Iatrou Aristotelis

Χα χα χα χα χα. Σαν να έχεις δίκιο. Γι᾿ αυτό τις παίνεψα, μα η Ειρηνούλα άραγε έφυγε ικανοποιημένη;;;;

28 Μαρτίου 2011 στις 10:18 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Ειρήνη Οικονόμου

Αφού στο τέλος τη γυνή βγάλατε παινεμένη

κι η Ειρηνούλα θα ᾿ναι δα ικανοποιημένη!

28 Μαρτίου 2011 στις 10:21 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Ανδρέας Γεωργιάδης

Πρέπει να την προσέχουμε κι οι δυο μας την Ειρήνη.
Από Ειρήνη ημπορεί και Πόλεμος να γίνει.

28 Μαρτίου 2011 στις 10:24 μ.μ. · Μου αρέσει! · 3

Ειρήνη Οικονόμου

Μία Ειρήνη πόλεμο ποτέ της δεν θα φέρει

μόνο η αγάπη θα ᾿θελε να λάμπει σαν αστέρι!

28 Μαρτίου 2011 στις 10:28 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Iatrou Aristotelis

Μα της το είπα, στα κρυφά, και έτσι αγάλια αγάλια

πως τα βατράχια την πατούν σαν μπλέκουν με βουβάλια.

28 Μαρτίου 2011 στις 10:31 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Anastasia Karaoglani

Καλώς σας ηύρα και εγώ σε τούτη τη σελίδα

που κάπως διαφορετική από άλλες την είδα.

Ωραίες σας κατέχουνε απ᾿ ότι βλέπω σκέψεις

και όχι όνειρα κακά ούτε κακούργες βλέψεις.

28 Μαρτίου 2011 στις 11:12 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Ανδρέας Γεωργιάδης

Γεια σου Αναστασία!!!
Καλώς μας ήλθες, φίλη μου, σε τούτη τη σελίδα
κι ελπίζω να μην σκέφτηκες «τους λάσκαρε η βίδα»!
Μα όσα καταγράφονται σ’ αυτόν εδώ τον τοίχο
γράφονται μ’ αθωότητα, ει δυνατόν σε στίχο.
Αυτός ο τοίχος που θωρείς, αγαπητή μου λαίδη,
ανήκει σ’ έναν άγιο, σ’ ένα παπαδοπαίδι!

29 Μαρτίου 2011 στις 4:41 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Vagia Kalfa

Για τη σιλικονάτη γυναίκα; Χμμ. Δεν ξέρω. Ματαιοδοξία δεν σημαίνει πάντα και κενότητα. Χθες είχαμε αυτή τη συζήτηση και δεν καταλήξαμε βέβαια πουθενά.

29 Μαρτίου 2011 στις 4:43 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Ανδρέας Γεωργιάδης

Γεια σου Βάγια!!!
Θα ήθελα να έγραφα κι εγώ λευκό βιβλίο
κι ανάρπαστο να ’γίνετο στο βιβλιοπωλείο.
Μα ποιος θα το αγόραζε, πιστεύεις, στην Ελλαδα;
Αντί βιβλία τρώγουνε μόνο μακαρονάδα.
Μ’ αν παρ’ ελπίδα έπεφτε στα χέρια αγραμμάτου
ούτε χαρτί θα έκαμνε, νομίζω, αποπάτου!

29 Μαρτίου 2011 στις 4:53 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1