Ένας Θιβετιανός σκύλος mastiff πωλήθηκε 1.5 εκ. δολάρια!

by Ανδρέας Γεωργιάδης on Παρασκευή, 8 Απρίλιος 2011 στις 11:02 μ.μ.

 Ένα σκυλί επούλησε κάποιος Θιβετιανός

και αν ακούσεις την τιμή θα μείνεις ενεός.

Ένα εκατομμύριο κι άλλο μισό ακόμα

και έμεινα σαν τ’ άκουσα με ανοικτό το στόμα.

Ο σκύλος αγοράστηκε από έναν Κινέζο

έστω και αν εσύ θα πεις τέτοιο σκυλί το χέζω.

Από φυλή προέρχεται πολύ παλιά των σκύλων

που φύλακα εκπαίδευαν να έχουνε και φίλον.

Ένα τέτοιο βρωμόσκυλο πουλιέται εκατομμύρια

κι ο Ιησούς πωλήθηκε τριάκοντα αργύρια!

Αντί να γίνω και εγώ κανένας σκυλολόγος

επήγα και εσπούδασα, ακούστε, Βιολόγος.

Και τα παιδιά εδίδασκα τον βίον στο σχολείον

κι αβίωτον μου έκαναν, ομολογώ, τον  βίον.

Αντί, λοιπόν, ν’ ασχοληθώ κι εγώ, λέω, με σκύλους

εγύρευα μέσ’ στα άχυρα ν’ ανακαλύψω… ψύλλους!

Iatrou Aristotelis

Ἀφοῦ τὸ σφάλμα ἔκανες γιὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψεις
στὸν τοῖχο σου νὰ ἔρχομαι, τώρα καρποὺς θὰ δρέψεις.
Ἀπὸ εὐφυολογήματα τοῦ Ἰατροῦ καμπόσα
πού ὅσα δὲν τολμᾶ νὰ πεῖ τοῦ φρόνιμου ἡ γλώσσα.
Λοιπόν, φρονῶ πὼς τὰ σκυλιὰ ἐν σχέσει μὲ ἀνθρώπους
(καὶ μὴν μοῦ πεῖς συλλογισμοὺς πὼς κάνω ἐγὼ ἀτόπους)
μέρα μὲ νύχτα μοιάζουνε, καὶ περισσὴ ἀξία
ἔχουν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, καὶ μιὰν περιουσία
ἄν λὲς πὼς τὸν πουλήσανε, καὶ δὲν θὰ ἀποροῦσα
ἄν εἶχα καὶ ἐγὼ λεφτά γιὰ νὰ τὸν ἀποκτοῦσα.
Φιλία ὁ σκύλος ἀληθινὴ γιὰ πάντα θὰ σοῦ δώσει
καὶ ὄχι σὰν τὸν ἄνθρωπο πρῶτος νὰ σὲ προδώσει.
Εἰν’ ἡ φιλία ἰδανικὸ αὐτὸ πολὺ μεγάλο
σὰν τὴ φιλία ἀγαθὸ στὸν κόσμο δὲν εἶν’ ἄλλο.
Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐπέτρεψε ἐγὼ νὰ ἀμφιβάλλω
μὲ ἕνα χέρι χαιρετοῦν, κρατοῦν μαχαίρι στ’ ἄλλο.
Ὅταν ταΐζεις τὸ σκυλὶ σοῦ γλείφει καὶ τὸ χέρι
κι ὅλο κουνάει τὴν οὐρὰ γιὰ νὰ σοῦ πεῖ πὼς χαίρει.
Καὶ τὸν Θεὸ παρακαλῶ, ἂν τύχει καὶ πεθάνω
(ποὺ δὲν ἐλπίζω) σὰν σκυλὶ νὰ ξαναρθῶ ἐπάνω.

10 Απρίλιος στις 9:54 μ.μ. · Μου αρέσει! · 3

Ανδρέας Γεωργιάδης

Σκύλος πρέπει να ήσουνα, Αριστοτέλη, πρώτα

εγαύγιζες, εδάγκωνες, τους άλλαζες τα φώτα.
Ειλικρινά θα ήσουνα βασιλικό σκυλί
κι ώσπου τ’ αναλογίζομαι φωνάζω ηλί ηλί.
Έτσι πρέπει να ήσουνα, δεν εξηγείται αλλιώς
ρούχα θαρρώ πως άλλαξε τώρα ο Μανωλιός!
Σκύλος ήσουν, αγαπητέ, και σκύλος παραμένεις
θύμα κι εσύ ομολογώ, θύμα της Ειμαρμένης!

11 Απρίλιος στις 2:41 μ.μ. · Δεν μου αρέσει! · 2

Iatrou Aristotelis

Ἂν ἤμουν σκύλος, φίλε μου, διόλου δὲν θυμᾶμαι,
ἀλλὰ ἂν εἶναι ὅπως τὸ λές, μήτε καὶ ποὺ λυπᾶμαι.
Γιατί ὅπως ἐξήγησα στὸ σχόλιο πιὸ πάνω
οἱ σκύλοι ἀπὸ τοὺς πολλούς, ἀξίζουν παραπάνω.
Ἀλλὰ μὴν μὲ φοβᾶσαι ἐσύ, καὶ δὲν θὰ σὲ δαγκώσω
φυλάω τὶς δαγκωματιὲς ἀλλοῦ γιὰ νὰ τὶς δώσω.

11 Απρίλιος στις 3:12 μ.μ. · Δεν μου αρέσει! · 1

Ανδρέας Γεωργιάδης

Πολύ με εσυγκίνησες, φίλε Αριστοτέλη,

που δεν θα μπουν τα δόντια σου στο σώμα μου εν τέλει.
Ξέρω πως οι δαγκωματιές είν’ για τους βουλευτές μας
και μερικές φυλάσσονται για κάποιους… ποιητές μας!

11 Απρίλιος στις 7:27 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Το σπίτι που… περπατάει!

από Ανδρέας Γεωργιάδης την Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:45 π.μ. ·

Αυτό εδώ που βλέπετε με μάτια απορημένα

και σπίτι θα ’ναι κι όχημα, τουτέστιν δύο σ’ ένα.

«Walking House» λέγεται, Σπίτι που περπατάει

και με τα πόδια ημπορεί όπου θέλεις να πάει.

Φτιαγμένο από μέταλλο κι από γυαλί συνάμα

θα περιφέρεσαι παντού φορώντας την πιτζάμα.

Θα το παρκάρεις όπου θες, στην πόλη ή στη φύση

χωρίς το κράτος να μπορεί φόρο να σου ζητήσει.

Πάνελ θα έχει ηλιακά και του νερού συλλέκτες

και θα ’ναι σπίτι τέλειο, μην είστε πλεονέκτες.

Μίαν θα έχει χημικήν, είπανε, τουαλέτα

κι εντοιχισμένα έπιπλα, απλά και σκέτα νέτα.

Αυτό θα ’ναι ως φαίνεται του μέλλοντος το σπίτι

για κάθε προοδευτικόν μα και για τον… Παφίτη!

Ειρήνη Οικονόμου

Σήμερα με αφόπλισε το ταπεινό σου ήθος
κι εγώ περίμενα να δω μπούτι ή έστω στήθος!
Αλλ᾿ αντ᾿ αυτού βλέπω εγώ σπίτι που περπατάει
και μοιάζει μ᾿ εξωγήινο έτοιμο να σε φάει!
Πολλά έχουν τα μάτια μας ακόμα για να δούνε
μα μη νομίζεις και αυτά θα τα φορολογούνε!
Εγώ πάντως δε θα ᾿θελα να ζω σε τέτοιο σπίτι
καλύτερα σε μια σπηλιά όπως τον ερημίτη!
Πού θα το πάει τελικά αυτή η τεχνολογία
και χάνουμε καθημερνά της φύσης τη μαγεία!
Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα φίλε ξεχωριστέ!

6 Φεβρουαρίου στις 12:24 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 7

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μεγάλη Ειρήνη,
Εγώ που λες, Ειρήνη μου, ως τέκνον ιερέως
σκέφτηκα να μη φαίνομαι συνέχεια ακραίος.
Δεν θα μιλώ νυχθημερόν για γυναικεία στήθη
μη με κατηγορήσουνε πως πλήττω και τα ήθη.
Για τούτο αποφάσισα μία φορά τον μήνα
να γράφω γι’ αυτοκίνητα, τη γάτα και τον κύνα.
Όλοι τότε θα λέγουνε μα τι καλό παιδί
κι έτσι θα κάτσω ο δύστυχος και σε χλωρό κλαδί!

6 Φεβρουαρίου στις 12:43 μ.μ. · Μου αρέσει! · 7

Ariadne Mesogiti

Καλή σου μέρα Ανδρέα μας, και σ᾿ όλους καλημέρα!

Μια και η οικονομία μας δεν πάει παραπέρα,

αντί για τσιτσιδώματα και για γυναίκεια μπούτια,

μας βλέπω να κοιμόμαστε όλοι σε χαρτοκούτια.

Αρκεί να έχουμε, που λες, ίντερνετ μέσ᾿ στην κούτα

κι ο φίλος μας να στιχουργεί για κάθε σταχτοπούτα.

Γιατί αλλιώς οι μέρες μας δύσκολες θα ᾿ναι, λέγω,

και τώρα που το σκέφτηκα, άρχισα ευθύς να κλαίγω.

7 Φεβρουαρίου στις 10:44 π.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μην κλαις και μην οδύρεσαι, γλυκύτατή μου φίλη,
πάλι με χρόνους με καιρούς ο ήλιος θ’ ανατείλει.
Εγώ μόνο να ’μαι καλά τους στίχους να σας γράφω
κι ας είναι η ζωούλα μας ως η ζωή εν τάφω!
Καλημέρα Αριάδνη!!!

7 Φεβρουαρίου στις 11:10 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

             

Τα «σπάει» το στήθος της Παπαρίζου!

από Ανδρέας Γεωργιάδης την Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011 στις 6:49 μ.μ. ·

Στα total black εντύθηκε υπό τας περιστάσεις

και βλέποντάς την ασφαλώς τον νουν σου πας  να χάσεις.

Πρόκειται για την  Έλενα που ’γινε σούπερ σέξι

και δεν χρειάζεται να πω ούτε δεύτερη λέξη.

Έτσι ντυμένη έφτασε στη φίλη της τη Νάνα

και φάνταζεν εξ ουρανού πως ήτανε το μάννα.

Ζημιά μεγάλη έκανε ένα σιθρού μπλουζάκι

που άφηνε να φαίνονται οι ρώγες της λιγάκι.

Ούτε φορούσε σουτιέν· φεύγοντας το σακάκι

γινόταν αποκάλυψη κι έμπαινες στο μεράκι.               

Ιδίως όταν έπεφτε το φως εις το σιθρού

σκέψεις πολλές περνούσανε όλες εκ πονηρού.

Στη θέα της επάθανε οι άντρες αρρυθμίες

και κάποιοι, όπως μου ’πανε, και μόνιμες ζημίες.

Μα και γυναίκες κάμποσες τις έφαγε η ζήλεια

και βλέποντας τα στήθη της εδάγκωναν τα χείλια.

Και έτσι αναμφίβολα, για άλλη μια φοράν,

απέδειξεν η Έλενα πως  είν’ number one!

Ariadne Mesogiti

Καλησπέρα συνταξιούχε φίλε Ανδρέα!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:05 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Ανδρέας Γεωργιάδης

Πρόωρος συνταξιούχος, παρακαλώ, φίλη Αριάδνη!!! Πρόωρος!!!

21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:06 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Ariadne Mesogiti

Εγώ δεν ξέρω, συ είπας.

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:07 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Ανδρέας Γεωργιάδης

Ένα τέκνον ιερέως δεν ψεύδεται!!!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:07 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Χρύσα Βελησσαρίου

Χαχαχα κοτσωνάτο και τέρας ηθικής τέκνον! :Ρ καλέ τι κακίες μ᾿ έπιασαν σήμερα! Πάλι θα με απειλήσει με καμιάν κόλαση!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:11 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Ariadne Mesogiti

Ποτέ μου δεν αμφέβαλα για όσα λέγεις φίλε,

ψέμα ποτέ η πέννα σου δεν δύναται να γράψει.

Γι᾿ αυτό και τα ωραία σου μέσα απ᾿ τον τοίχο στείλε,

ρόδινο χρώμα στη ζωή το χιούμορ σου να βάψει.

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:16 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Ανδρέας Γεωργιάδης

Μα αμφιβάλλεις, Χρύσα μου, εκεί θα καταλήξεις;
Μα σου το λέω ευθαρσώς κι ουχί ήξεις αφήξεις.

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:16 μ.μ. · Μου αρέσει! · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Αριάδνη,
Ευχαριστώ πάρα πολύ για τον καλό σου λόγο
γιατί κάποιοι νομίζουνε πως θέλω ψυχολόγο!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:20 μ.μ. · Μου αρέσει! · 6

Ariadne Mesogiti

Αυτό κι εγώ κατάλαβα και σου γλυκομιλάω,

γιατί πολύ φοβήθηκα στην κόλαση μην πάω.

Απ᾿ όλες όσες τόλμησαν αντίρρηση να φέρουν,

τρέχουνε τώρα να σωθούν και πού πατούν δεν ξέρουν.

Έχεις τα μέσα κι απειλείς στην κόλαση να ρίξεις

όλες τις φίλες που τολμούν να κάνουν επιπλήξεις.

Είπα, λοιπόν, να απαντώ σε όλα σου με "ναι",

μέχρι να ᾿ρθεί ο ψυχίατρος, φίλε παντοτινέ!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:25 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Ανδρέας Γεωργιάδης

Αριάδνη,
Εσύ φίλη απαλλάσσεσαι ουχί λόγω βλακείας
μα λόγω της αμέτρητης κι άκρατης κολακείας!!!
Επίσης απαλλάσσεσαι και λόγω επιθέτου
που τη Μεσόγη έχουμε οι δυο εξ αδιαιρέτου!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:31 μ.μ. · Μου αρέσει! · 4

Χρύσα Βελησσαρίου

Πωπωπωπωπω! Εδώ Κόλαση!

21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:38 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Ανδρέας Γεωργιάδης

Χρύσα,
Εδώ είναι ο Παράδεισος κι η Κόλαση κοντά σου
αν δεν αλλάξεις τακτική κι αλλάξεις τα μυαλά σου!

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:41 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Ariadne Mesogiti

Ουφ, ευτυχώς τη γλυτώνω προς το παρόν την Κόλαση.

            21 Οκτωβρίου 2011 στις 9:44 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Το χιούμορ κλέβει... τις καρδιές των γυναικών

31/7/11

Ένας καταπληκτικός, ξεκαρδιστικός «Σουρήστικος» διάλογος μεταξύ Ανδρέα Γεωργιάδη και Πελαγίας Κουκίδου, όπως τον «έκλεψα» από το facebook και τον αναδημοσιεύω. Όσοι δεν είστε μέλη της Ομάδας «ΗΧΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ» σπεύσατε…. ! Χάνετε ειλικρινά. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή εκδοχή του facebook. (ΓΠ)

Ανδρέας Γεωργιάδης

Το χιούμορ κλέβει... τις καρδιές των γυναικών

Μία κουβέντα ευφυής ρίχνει γυναίκες πιότερο
απ’ ότι μια συνεύρεση σε φιλντισένιο κότερο.
Μία γυναίκα εκτιμά μιαν έξυπνη ατάκα
απ’ το να ξόδευες γι’ αυτήν χιλιάρικα μια δράκα.
Και δεν δίνει βαρύτητα τόσο στην ευμορφία
όσο να ’χει ο άντρας της στο χιούμορ ευστροφία.
Αυτό λέγει η έρευνα άγγλων επιστημόνων·
μήπως ισχύει, σκέφτομαι, για τις Εγγλέζες μόνον;
Για πόσα, πόσα Σάββατα τη σάτιρα σάς γράφω
και δεν ευρέθη μια γυνή ακόμα εις την Πάφο
να εκτιμά το χιούμορ μου, τη τόση μου σοφία
και να ζητήσει έστω μια, μια μου φωτογραφία.
Φαίνεται η Παφίτισσα πως εκτιμά το χρήμα
και λέγει για τον ποιητή «για κοίτα ένα βλήμα»!

πελαγία κουκίδου:

Μια και το χιούμορ έμφυτο το ’χω από την κούνια μου,

ξέρω και να το εκτιμώ, σ᾿ το λέω με τα μπούνια μου

και αν βρεθεί στο δρόμο μου γνήσιος χιουμορίστας

κι είναι και στα υπόλοιπα καλός καρατερίστας,

κορώνα στο κεφάλι μου τον βάζω κι υποκλίνομαι

και 100% τον παίρνω και του δίνομαι!

Ανδρέας Γεωργιάδης:

Νομίζω υπολείπομαι ολίγον στο καράτε
κι αν έχετε υπομονή για να με καρτεράτε
θα πάω να εξασκηθώ κι έρχομαι σ’ ένα μήνα
και ας πεθάνουμε κι οι δυο ύστερα από την πείνα!

πελαγία κουκίδου:

Να καρτερώ να σκέφτομαι ότι είσαι στο καράτε,

εσύ δίνεις το σύνθημα κι άλλοι όλοι βαράτε;

Όχι, καλέ Ανδρέα μου, άσε τα γυμναστήρια,

καλύτερα να εξασκηθείς στου έρωτα τα μυστήρια

κι αν βγεις αλώβητος, εγώ χρυσό θα σου χαρίσω

και όλα τα πτυχία μου για σένα θα τα σκίσω.

Ανδρέας Γεωργιάδης:

Στον έρωτα ανθίσταμαι ομολογώ γενναίως
και στη ζωή μου εφάρμοζα πάντα «σπεύδε βραδέως».
Για τούτο και δεν έφθασα εις γάμου κοινωνίαν
και του εργένη έλαβα εύφημον, λέγω, μνείαν.
Μα τώρα με εξέπληξε το χιούμορ σου Κουκίδου
κι αποκηρύσσω πάραυτα αυτό το «χρόνου φείδου».
Δεν θα φεισθώ, ορκίζομαι, και χρόνου και χρημάτων
να σ’ αποκτήσω σύντομα πατών επί πτωμάτων!

πελαγία κουκίδου:

Πολύ ορθώς εποίησες, Ανδρέα του Νοέμβρη,

εγώ θυσία έγινα μιαν Κυριακή Σεπτέμβρη

και αν θες καλέ την γνώμη μου, μείνε εις τας επάλξεις

κι ό,τι προαποφάσισες ποτέ σου μην αλλάξεις!!!

Ακόμα κι αν στο διάβα σου στην πέσουν ερινύες,

είτε Αντιγόνες λέγονται, μπορεί και Πελαγίες!

Ανδρέας Γεωργιάδης: 

Εσκόπευα, Κουκκίδου μου, γλυκειά μου Πελαγία
να σ’ έκανα εικόνισμα, οσία και αγία.
Αλλά εσύ μου εύχεσαι να μείνω πάντα εργένης
και βλέπω, διαισθάνομαι, ότι θα επιμένεις.
Γι’ αυτό λέγω «Αντρέα μου άρον τον κράβατόν σου
κι άπελθε εις την έρημον και κόψε τον λαιμόν σου»!

πελαγία κουκίδου:

Είναι κομμάτι αδύνατον δίγαμος για να γίνω

κι εκτός των άλλων δίκταμον πολύ σιμά θα πίνω.

Εσύ θέλεις για νύφη σου μιαν νταρντανογυναίκα

που να το λέει η καρδούλα της σ ’εσένα κι άλλους δέκα.

Γιατί τόσο περίμενες εμμένων εις απόψεις

και είναι ολίγον τι αργά τον σβέρκο σου να κόψεις!

Ανδρέας Γεωργιάδης:

Ανέμενα να έρχετο καμιά πριγκηποπούλα
μα και παρθένα να ’τανε και να ’ταν με τη βούλα.
Ανέμενα, ανέμενα κι ήρθαν τα γηρατεία
και έγινα περήφανος μέχρι και στα ωτία.
Μα βλέπω ότι πέραση έχουν πολλήν οι γέροι
και κάτι κοσπεντάρισσες γέρον θέλουν για ταίρι.
Ίσως να εποφθαλμιούν τη σύνταξή του μόνον
λακτίζοντάς τον ύστερα με λάκτισμα των όνων;

πελαγία κουκίδου:

Ανδρέα, πάρ᾿ το απόφαση, μιας κι έμεινες μονάχος,

άσε τις εισαγόμενες και μείνε ένας βράχος!!!

Κάνε τις κρουαζιέρες σου κι αν θες να βγάλεις γούστα,

όλο και κάτι θα βρεθεί κάτω από μια φούστα!!!

Ανδρέας Γεωργιάδης:

Θα καταντήσω τελικά ο βράχος και το κύμα
και θα κοιτούν και θα μου λεν «για κοίταξε το θύμα»!
Αγαπητή Κουκίδου μου, μου λες για κρουαζιέρες
κι από τη φούστα κάτωθεν ίσως για τις… ζαρτιέρες!
Μα δεν σου είπα, φίλη μου, είμαι παπαδοπαίδι
και η θρησκεία μου σ’ αυτά μου βάζει τροχοπέδη!

πελαγία κουκίδου:

Αν η θρησκεία έγινε αιτία μοναξιάς,

εδώ γλυκέ Ανδρέα μου λίγο μου τα χαλάς,

γιατί ο Χριστός ευλόγησε τον γάμο στην Κανά

κι εσύ μου λες δεν θες να φας τον φρέσκον ανανά.

Κι αν όλα αυτά που έγραψα σου βάζουν τροχοπέδη,

μάλλον με ράσο θα σε δω μέσα στο Βατοπέδι!

Ανδρέας Γεωργιάδης:

Παιδί παπά, δεν λέγετε, είναι διαβόλου εγγόνι;
Αλλού το σπέρνετε κι αυτό όμως αλλού φυτρώνει!
Σίγουρα δεν με δέχονται μέσα στο Βατοπέδι
και ο Εφραίμ θα μου ειπεί: φύγε να βρεις μια Λαίδη!

Αναρτήθηκε από ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ επωνύμως στις 08:25