Ο νομπελίστας ιατρός από τη Βραζιλία
Drauzio, εδήλωσε σε μιαν του ομιλία:
Πολλά λεφτά ξοδεύονται στα φάρμακα της στύσης
πράγμα που ’ναι ενάντια στους νόμους και της φύσης.
Πολλά λεφτά ξοδεύονται και για τη σιλικόνη
που τα βυζιά των γυναικών δεόντως ανυψώνει.
Όμως για το Αλτζχάιμερ ελάχιστα ξοδεύονται
ωσάν να λεν στους άρρωστους άστε τους να κουρεύονται!
Σκληρό οι γέροι θα ’χουνε σε λίγα χρόνια πέος
και στήθη οι γριούλες μας που θα σου φέρνουν δέος.
Στο τέλος θα τα έχουνε και θα τα πασπατεύουν
μα δεν θα ξέρουν, οι φτωχοί, σε τι τους χρησιμεύουν!
Φίλε μου πολυτάλαντε, το χιούμορ σου αγγίζει
πάντα πραγματικότητα χωρίς κανεί να βρίζει.
Η σιλικόνη σίγουρα θα γίνει πρώτη ύλη
Η σιλικόνη σίγουρα θα γίνει πρώτη ύλη
αφού τη χρησιμοποιούν ακόμα και για σκύλοι!
Το μάτι θέλουν φαίνεται να ικανοποιήσουν
Το μάτι θέλουν φαίνεται να ικανοποιήσουν
και ό,τι πέφτει με αυτήν κοιτάζουν να γεμίσουν!
Πρόσεχε, σε παρακαλώ, να μη σε παρασύρει
Πρόσεχε, σε παρακαλώ, να μη σε παρασύρει
η νέα μόδα και γενείς κι εσύ για πανηγύρι!
Μα τι λέγεις, Ειρήνη μου, εγώ, παπαδοπαίδι
πάντα σε τέτοια πράματα θα βάζω τροχοπέδη!
πάντα σε τέτοια πράματα θα βάζω τροχοπέδη!
Παπαδοπαίδι, φίλε μου, μα λέει η παροιμία
με πίτουρα εάν βρεθείς στις κότες είσαι λεία!
Ο άνθρωπος πάντα είχε την αγωνία, αν όχι να παρατείνει,
να διατηρήσει κάποιες ομορφιές, από τα λαμπερά του νιάτα!!! Κι αυτή του η
αγωνία μπορεί να τον οδηγήσει σε τραγελαφικούς ατραπούς, όπως αυτή, που τόσο
περίτεχνα και μοναδικά μας εξέθεσες!!!
Ουδέν σχόλιον!!!!! Μόνο ευρηματικό!!!! Και...
εξαιρετικό!!! Το πνεύμα και η σκωπτική σου ικανότητα!!! Τώρα ότι θέλει και λίγο
πιπέρι η γλώσσα... θέλει... αλλά καιρό αποκρεών διανύουμε... όλα
επιτρέπονται!!!
Καλό σου βράδυ Ανδρέα!! Πάντα γελαστός και χαρούμενος!!
Καλό σου βράδυ Ανδρέα!! Πάντα γελαστός και χαρούμενος!!
Παπαδοπαίδια είμαστε, άγγελοι πεπτωκότες
στις κότες μέσα ας βρίσκομαι και ας με φάνε τότες!
στις κότες μέσα ας βρίσκομαι και ας με φάνε τότες!
Έτσι είναι Κατερίνα. Πάντοτε σοβαρή και εύστοχη!!!
Ευχαριστώ πάρα πολύ, αγαπητή Τριάδη,
μα όσες εμφυτεύσανε θα μ’ έστελλαν στον Άδη!
μα όσες εμφυτεύσανε θα μ’ έστελλαν στον Άδη!
Πάντα τα λέγεις όμορφα και με πολλή σοφία
χιούμορ διαθέτεις πλούσιο, αλλα και ευστροφία.
Όσο για το Αλτσχάιμερ, ποτέ δεν θα μας πιάσει
όσο το πνεύμα έχουμε πάντα σε πρώτη φάση.
χιούμορ διαθέτεις πλούσιο, αλλα και ευστροφία.
Όσο για το Αλτσχάιμερ, ποτέ δεν θα μας πιάσει
όσο το πνεύμα έχουμε πάντα σε πρώτη φάση.
Πού να κολλήσει πάνω μου Αλτζχάιμερ ή άλλο
όσο μέσα στη σάτιρα αειθαλής θα θάλλω.
Ούτε κι εσύ μπορείς ποτέ Αλτζχάιμερ να πιάσεις
γιατί νομίζω μπόρεσες και να με ξεπεράσεις
στο γράψιμο· όπως θωρώ είσαι πολύ μεγάλη
κι επάξια παραχωρώ σε σένα τη σκυτάλη.
όσο μέσα στη σάτιρα αειθαλής θα θάλλω.
Ούτε κι εσύ μπορείς ποτέ Αλτζχάιμερ να πιάσεις
γιατί νομίζω μπόρεσες και να με ξεπεράσεις
στο γράψιμο· όπως θωρώ είσαι πολύ μεγάλη
κι επάξια παραχωρώ σε σένα τη σκυτάλη.
Μεγάλο είν’ το μάτι σου, που με θωρείς μεγάλη·
μικρούλα είμαι τόση δα, με χάριτες και κάλλη
κι αν τα εγγόνια μου γιαγιά, μ’ αγάπη με καλούνε
για σιλικόνη ρώτα τα, αν έχω να σου πούνε.
Αν τώρα θες ντε και καλά, να δώσεις τη σκυτάλη
ευχάριστα τη δέχομαι, μα να στη δώσω πάλι
γιατ’ είσαι μέγας και πολύς, συζήτηση καμία
κι έλα αν θες να τρέξουμε και σκυταλοδρομία!
Χαχαχα!!!
μικρούλα είμαι τόση δα, με χάριτες και κάλλη
κι αν τα εγγόνια μου γιαγιά, μ’ αγάπη με καλούνε
για σιλικόνη ρώτα τα, αν έχω να σου πούνε.
Αν τώρα θες ντε και καλά, να δώσεις τη σκυτάλη
ευχάριστα τη δέχομαι, μα να στη δώσω πάλι
γιατ’ είσαι μέγας και πολύς, συζήτηση καμία
κι έλα αν θες να τρέξουμε και σκυταλοδρομία!
Χαχαχα!!!
Σούπερ γιαγιά μου φαίνεται πως είσαι Μεσογίτη
που όμως θα σε ζήλευε κι αυτή η Αφροδίτη.
Με προκαλείς να τρέξουμε στη σκυταλοδρομία·
θέλεις να καταλήξουμε εις τα νοσοκομεία;
που όμως θα σε ζήλευε κι αυτή η Αφροδίτη.
Με προκαλείς να τρέξουμε στη σκυταλοδρομία·
θέλεις να καταλήξουμε εις τα νοσοκομεία;
Μη μ’ αποπαίρνεις, φίλτατε, γι’ αυτά που έχω γράψει
και μόνο που τα σκέφτηκα, η πέννα μου έχει ανάψει.
Όλα αυτά τα έγραψα ποιητική αδεία
καμιά δεν έχω όρεξη για τα νοσοκομεία.
Είναι το πνεύμα πρόθυμον, μα η σάρκα γηρασμένη
κι όσο για το αγώνα μας, καλύτερα να μένει.
και μόνο που τα σκέφτηκα, η πέννα μου έχει ανάψει.
Όλα αυτά τα έγραψα ποιητική αδεία
καμιά δεν έχω όρεξη για τα νοσοκομεία.
Είναι το πνεύμα πρόθυμον, μα η σάρκα γηρασμένη
κι όσο για το αγώνα μας, καλύτερα να μένει.
Μπροστά σ’ αυτά που μου ’γραψες, το θέλω δεν το θέλω
ομολογώ την ήττα μου, σου βγάζω το καπέλο!
ομολογώ την ήττα μου, σου βγάζω το καπέλο!
Είσαι τρανός στη σάτιρα, σπουδαία σχολιάζεις
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι των καλών και των κακών τα φώτα συ αλλάζεις
Μπροστά σου υποκλίνομαι σου βγάζω το καπέλο
μα να σε φτάσω δεν μπορώ όσο και να το θέλω.
Για τα καλά τα λόγια σου, φιλτάτη Κακουλλή,
Διαγραφήέχω να πω ευχαριστώ και δη πάρα πολύ.
Μα όπως τώρα έκπληκτος, Τούλα, διαπιστώνω
ποσώς κι εσύ δεν υστερείς στη σάτιρα δηλώνω.
Η πιο μεγάλη αλήθεια..και χωρίς ''ποιητική αδεία''
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγχαρητήρια φίλε μου!
Ευχαριστώ πάρα πολύ φίλη μου Σίσσυ!!!
ΔιαγραφήΣυγχαρητήρια σε όλους !!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή