Η Κύπρος και τα προξενιά

by Ανδρέας Γεωργιάδης on Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011 στις 9:53 μ.μ.

Που τότε που εφάνησαν στο πρόσωπό μου γένια

βροχή πήγαιναν κι έρχονταν στο σπίτι τα προξένια.

Εκεί που αποφάσιζα άλλαζα πάλι γνώμη

κι εβαυκαλίζουμουν κρυφά, «είναι νωρίς ακόμη».

Το κάθε νέο προξενιό χειρότερο απ’ τ’ άλλο

κι εγώ όλο απέφευγα τα στέφανα να βάλω.

Ήλπιζα πως θα εύρισκα γυναίκα πιο ωραία

κι ένας εργένης γέροντας κατάντησα μοιραία.

Έμεινα στα αζήτητα, καμία δεν με θέλει

ούτε οι χήρες κι οι γριές δεν με ποθούν εν τέλει.

Έτσι κι η Κύπρος γύρευε να εύρει τέλεια λύση

και μόνη τώρα βρίσκεται σχεδόν εν παραλύσει.

Rania Fasoula Gioukaki

Καλή !!!!!!!!!
Φαίνεται πως την κλείδωσες νωρίς η την καρδιά σου
γι᾿ αυτό και τώρα έμεινε άδεια η αγκαλιά σου!

Χαχαχα. Καλό βράδυ!

            5 Μαρτίου 2011 στις 10:35 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 4

Εύα Παπαδάκη-Βουγιούκα

Καλησπέρα Ανδρέα, Καλησπέρα σας.

Πως τα καλά σου έβαλες απόψε να γλεντήσεις

ενόμιζα, κουμπάρε μου, κι όχι με αναμνήσεις

μανάχα το χεράκι σου λιγάκι να κουνήσεις

και την απόφαση εσύ, να τη διαλαλήσεις

δεν ήταν και φωτογραφία σου καθόλου να αλλάξεις

τους γκρίζους τους κροτάφους σου έπρεπε να προτάξεις

τις γνώσεις τη σοφία σου και το ανάστημά σου

και τα χωράφια τα πολλά που έχεις στ’ όνομά σου

το χιούμορ και τη ζεστασιά που έχεις στη ματιά σου

και σταματώ να διαλαλώ τα προτερήματά σου

κι από κουμπάρα φανταστούν πως είμαι η νονά σου!!!

5 Μαρτίου 2011 στις 11:27 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Κουνώ κουνώ, κουμπάρα μου, τα χέρια και τα πόδια
μα όλες τότες απαντούν «καλά σου κατευόδια»!
Είπα να βάλω μια φωτό που έβγαλα στα νιάτα
μήπως και ρίξω τελικά καμία μαυρομάτα.
Το κόλπο όμως, Εύα μου, δεν έπιασε καθόλου
και φαίνεται, κουμπάρα μου, πάω κατά διαόλου.
Έβαλα πάλι τη φωτό που έβγαλα προσφάτως
κι ας φαίνομαι κυπριακός με το μουστάκι γάτος,
ελπίζοντας να στραβωθεί καμιά ίσως νεάνις
και να ειπεί «είναι καλός αυτός ο πεχλιβάνης»!
Ευχαριστώ που τόνισες πως διαθέτω κτήματα
που μου παρέχουνε πολλά, ομολογώ, γεννήματα.
Μα πιο πολλά αξίζουνε, νομίζω, τα ποιήματα
ντυμένα με του χιούμορ μου τ’ αλάτι και τ’ αρτύματα.
Μ’ αυτά τα προτερήματα κι άλλα πολλά κρυμμένα
δέχομαι τα αιτήματα δακτυλογραφημένα!

6 Μαρτίου 2011 στις 12:02 π.μ. · Δεν μου αρέσει · 12

Rania Fasoula Gioukaki

Μου φαίνεται, Αντρέα μου, πως βγήκες στο σεργιάνι,
ήθελες επιβεβαίωση νομίζω απ᾿ το φουστάνι.

Χαχαχαχα. Άντε καλημέρα.
Καλή αποκριά σε όλη την παρέα!

6 Μαρτίου 2011 στις 7:20 π.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Ανδρέας Γεωργιάδης

Και ποιος, Ράνια, δεν θα ’θελε, εν πάσει περιπτώσει,
πως έχει ’κόμα πέραση να επιβεβαιώσει;

6 Μαρτίου 2011 στις 8:20 π.μ. · Μου αρέσει! · 2

Ειρήνη Οικονόμου

Ό,τι δεν κάμεις, φίλε μου, αυτό θα μετανιώσεις·

γι᾿ αυτό και στο νερό κρασί βάλε μπας και το σώσεις!

Χαχαχα... Είσαι καταπληκτικός!

6 Μαρτίου 2011 στις 2:48 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Ανδρέας Γεωργιάδης

Ό,τι κι αν κάνεις σίγουρα θα το μετανοήσεις
αλλ’ όχι όμως κι άτεκνος αλλού ν’ αποδημήσεις!
Και το κρασί μου έκανα σχεδόν νερό να είναι
κι όμως δεν βρήκα μιαν όπου την κεφαλήν μου κλίναι.
Ευχαριστώ Ειρήνη καταπληκτική!!!

6 Μαρτίου 2011 στις 3:16 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1