H Orit Fox του Ισραήλ είναι γνωστό μοντέλο
που το ποθούνε κάμποσοι αλλά κι εγώ το θέλω.
Εις την Ισπανική Τι Βι ήτανε καλεσμένη
και έκανε γυρίσματα η κεχαριτωμένη.
Η καλλονή δεν δίστασε να πιάσει ένα βόα
και άρχισε να τον φιλά στη μούρη του αθώα.
Τον τύλιξε στα πόδια της, τη μέση, τον λαιμό της
και να τον γλείφει άρχισε τ’ άνθος αυτό της νιότης.
Ήτανε αισθησιακά πράγματι τα φιλιά της
κι ο βόας δεν τα άντεξε, γίνεται επαναστάτης.
Εκοίταξε το μπούστο της που ’ταν σκληρό σαν λίθος
και δίνει μια δαγκωματιά στ’ αριστερό της στήθος.
Γατζώθηκε επάνω του και πού να το αφήσει
και ένας άντρας έτρεξε για να τη βοηθήσει.
Η Fox εμεταφέρθηκεν εις το νοσοκομείο,
της χορηγήθηκε ορός και τους είπε αντίο.
Ο βόας όμως πέθανε από τη σιλικόνη
έτσι να μάθει άλλη φορά να ξέρει πού γαντζώνει!
Τι ’ταν αυτό που έπαθε το άμοιρο το φίδι!
Τον βίο του τελεύτησε όσο να πεις κρεμμύδι
γιατί πολύ πεθύμησε το στήθος να δαγκώσει.
Πού να ’ξερε το έρημο πως θα το θανατώσει;
Δεν γνώριζε όμως τη σοφή αυτή την παροιμία
που λέει ότι σε αυτά που ᾿χουμε αδυναμία
άλλα παχαίνουν και άλλα ακόμα ίσως βλάπτουν
και άλλα οπωσδήποτε τον θάνατον προσάπτουν.
Τον βίο του τελεύτησε όσο να πεις κρεμμύδι
γιατί πολύ πεθύμησε το στήθος να δαγκώσει.
Πού να ’ξερε το έρημο πως θα το θανατώσει;
Δεν γνώριζε όμως τη σοφή αυτή την παροιμία
που λέει ότι σε αυτά που ᾿χουμε αδυναμία
άλλα παχαίνουν και άλλα ακόμα ίσως βλάπτουν
και άλλα οπωσδήποτε τον θάνατον προσάπτουν.
Στην Αριάδνη Μεσογίτη
Ανέκαθεν εδείκνυα προτίμηση στα στήθη
κι υπερμεγέθη τα ’θελα, όχι να ’ναι ρεβίθι.
Καθότι είμαι κι άγριος ήθελα να δαγκώνω
μα είναι επικίνδυνο τώρα διαπιστώνω.
Γι’ αυτό δηλώνω ευθαρσώς τέρμα εις τα δαγκώματα
δεν είν’ της ηλικίας μου ετούτα τα καμώματα!
Ο Ανδρέας από τη Μεσόγη.
Ανέκαθεν εδείκνυα προτίμηση στα στήθη
κι υπερμεγέθη τα ’θελα, όχι να ’ναι ρεβίθι.
Καθότι είμαι κι άγριος ήθελα να δαγκώνω
μα είναι επικίνδυνο τώρα διαπιστώνω.
Γι’ αυτό δηλώνω ευθαρσώς τέρμα εις τα δαγκώματα
δεν είν’ της ηλικίας μου ετούτα τα καμώματα!
Ο Ανδρέας από τη Μεσόγη.
Έτσι Ανδρέα μου καλέ, γιατί μετά ποιός σε σώνει; Προτίμησε
τα φυσικά που μπορεί να μην είναι στητά, είναι όμως φυσικά και ακίνδυνα.
Φίλη μου Γεωργία μου, εγώ θέλω να ζήσω
σιλικονάτα πια βυζιά ούτε να τα φιλήσω!
σιλικονάτα πια βυζιά ούτε να τα φιλήσω!
Έτσι, λοιπόν, μην κάνετε ό,τι και τα φιδάκια
και δηλητηριάσετε τα ωραία σας δοντάκια
κι ας έχει όλα τα καλά αυτή η σιλικόνη
που ᾿χει την ιδιότητα όλα να τα... σηκώνει.
Ως είδες, Αριάδνη μου, αυτή η σιλικόνη
σε στέλλει στον αγύριστο εν μια νυκτί και μόνη.
Έστω κι αν κάνει όπως λες, σηκώνει ξεσηκώνει
εγώ την αποκήρυξα, τ’ αυτί μου δεν ιδρώνει!
σε στέλλει στον αγύριστο εν μια νυκτί και μόνη.
Έστω κι αν κάνει όπως λες, σηκώνει ξεσηκώνει
εγώ την αποκήρυξα, τ’ αυτί μου δεν ιδρώνει!
Δεν το ᾿χω γω το χάρισμα να κάνω το στιχάκι,
το πάθημα του βόα μας να κάνω ποιηματάκι.
Νόμισε ότι το φιλί θα ᾿ταν κάτι σπουδαίο
μα όμως αποδείκτηκε πως ήτανε μοιραίο.
Πολλοί είν᾿ οι άντρες σαν εσέ που στήθια σαν
"μπαλόνια"
θέλουν να βλέπουν και εκεί δίνουνε τα
"γαλόνια"!
Γι᾿ αυτό πρόσεχε, φίλε μου, να ξέρεις τι δαγκώνεις
μη γίνεις θύμα ξαφνικά κι εσύ της σιλικόνης!
Χαχαχαχα... Καλησπέρα Ανδρέα απίθανε!
Το ποίημά σου το ’φτιαξες, αγαπητή μου Ράνια,
διά το φίδι που ’φυγε και πήγε στα ουράνια.
Όλο όμως το φταίξιμο το έχει η Εβραία
ήτις διά τον βόα μας εφάνηκε μοιραία.
Εκείνη τον προκάλεσε με τα καυτά φιλιά της
αλλά νομίζω έλαβε τώρα το μάθημά της.
διά το φίδι που ’φυγε και πήγε στα ουράνια.
Όλο όμως το φταίξιμο το έχει η Εβραία
ήτις διά τον βόα μας εφάνηκε μοιραία.
Εκείνη τον προκάλεσε με τα καυτά φιλιά της
αλλά νομίζω έλαβε τώρα το μάθημά της.
Εδήλωσα, Ειρήνη μου, τέρμα εις τα δαγκώματα
κι έτσι καμιά δεν θα μου πει «για κοίτα τον καμώματα»!
Εγώ μονάχα ασπασμούς θα δίνω μετά πάθους
προσέχοντάς μου και τις δυο, άνευ οδόντων, γνάθους!
κι έτσι καμιά δεν θα μου πει «για κοίτα τον καμώματα»!
Εγώ μονάχα ασπασμούς θα δίνω μετά πάθους
προσέχοντάς μου και τις δυο, άνευ οδόντων, γνάθους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου