Λίγες ημέρες πέρασαν που έκλεισα τον τοίχο
και μόνος τώρα βρίσκομαι εδώ και ξεροβήχω.
Στον τοίχο τώρα επικρατεί μία μονοτονία
και μένα με κατέλαβε η πλήξη κι η ανία.
Μου έλειψαν τα δώρα σας, μου ’λειψαν τα λουλούδια
μου ’λειψαν οι καφέδες σας, μου ’λειψαν τα τραγούδια.
Αυτό πια δεν λογίζεται του φέισμπουκ ο τοίχος·
νομίζω εκατάντησεν το Σινικό το Τείχος.
Εκεί που πρώτα έσφυζε ο έρωτας, το πάθος
εκεί που δυσκολεύεσο να εύρεις ένα λάθος,
που της φιλίας ήτανε ο Παρνασσός, ο Άθως
τύφλα είχε η Μύκονος, τύφλα είχε η Σκιάθος,
κοίτα πώς εκατάντησε, η έρημος Σαχάρα
κι αναρωτιέμαι ειλικρινά ποιος μου ’βαλε κατάρα.
Άκρα του τάφου σιωπή στον τοίχο βασιλεύει
εκεί που πριν υπέβαλλαν τόσες πολλές τα σέβη.
Πολλές φίλες μου έκοψαν κι αυτήν την καλημέρα
και άλλες θα με σκότωναν, νομίζω, με μια σφαίρα.
Νομίζω εκατάντησε σκέτο αναγνωστήριο
κι οι σάτιρές μου βρίσκονται σε απομονωτήριο.
Γι’ αυτό, λοιπόν, και βρίσκομαι σε δίλημμα μεγάλο
εάν από τον τοίχο μου την κλειδαριά θα βγάλω.
Από την άλλη σκέφτομαι ως Κύπριος και Πάφιος
απ’ τα λουλούδια τα πολλά μη γίνει… Επιτάφιος!
Πιέστηκες, θαρρώ εγώ, τον τοίχο σου να κλείσεις
μα πίστευα πως γρήγορα θα το μετανοήσεις.
Αλλά εσύ εστάθηκες εις την απόφασή σου
Αλλά εσύ εστάθηκες εις την απόφασή σου
σαν βράχος κι εδώ φαίνεται μονάχα η φωνή σου.
Κανείς, νομίζω, φίλε μου, δε σου ’δωσε κατάρα
Κανείς, νομίζω, φίλε μου, δε σου ’δωσε κατάρα
μονάχος σου εσκέφτηκες και έβαλες την μπάρα.
Σκέψου και αποφάσισε, Ανδρέα, τι θα κάνεις
Σκέψου και αποφάσισε, Ανδρέα, τι θα κάνεις
θα σπάσεις πια την κλειδαριά ή όλα αυτά θα χάνεις;
Κι άμα λουλούδια μπόλικα τον τοίχο σου στολίζουν
Κι άμα λουλούδια μπόλικα τον τοίχο σου στολίζουν
αρώματα και ομορφιές μονάχα σε γεμίζουν.
Γι᾿ αυτό δώσ’ μια της κλειδαριάς, τίποτα μη φοβάσαι,
Γι᾿ αυτό δώσ’ μια της κλειδαριάς, τίποτα μη φοβάσαι,
να δει χαρά ο τοίχος σου κι εσύ να μη λυπάσαι!
Καλησπέρα, Ανδρέα. Εξαιρετικό το ποίημά σου! Όσο για
τον τοίχο εφάρμοσε αυτό που λέει το σχετικό κυπριακό άσμα: "Τον τοίχον τον
παλιότοιχον εν να τον ασπρογιάσω / τζιαι την αγάπη την παλιάν εν να την
πολογιάσω..." Άνοιξέ τον, λοιπόν, ασπρόγιασέ τον τζιαι... πτου που την
αρκήν.
Ωραία η εισήγησή σου Νίκο!!!! Για να δούμε αν είναι
εφαρμόσιμη!!!
Ενόμιζα, Ειρήνη μου, θα ’βγαζα τα ζιζάνια
και τοίχον τον καλύτερον θα ’καμνα στα Βαλκάνια.
Τα ήθελα και τα ’παθα χωρίς κανένα λόγο
και μ’ έπιασε κατάθλιψη και θέλω ψυχολόγο!
και τοίχον τον καλύτερον θα ’καμνα στα Βαλκάνια.
Τα ήθελα και τα ’παθα χωρίς κανένα λόγο
και μ’ έπιασε κατάθλιψη και θέλω ψυχολόγο!
Εδώ είμαι Αντρέα!! Αν θες ψυχολόγο!!! Μαζί σου!!!
Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ, αγαπητή μου Ντίνα,
θα σου ’ρχομαι επίσκεψη δύο φορές τον μήνα!
θα σου ’ρχομαι επίσκεψη δύο φορές τον μήνα!
Τόσο όμορφα που τον ζωγράφισες τον τοίχο σου απόψε, τον
στόλισες πολύ όμορφα ο ίδιος!!!
Καλό σου βράδυ Ανδρέα!!! Καλό βράδυ σε όλη την παρέα σου!!
Καλό σου βράδυ Ανδρέα!!! Καλό βράδυ σε όλη την παρέα σου!!
Σ᾿ ευχαριστώ πάρα πολύ, αγαπητή Τριάδη,
μ᾿ έφερες στον Παράδεισο ενώ ήμουν στον Άδη!
μ᾿ έφερες στον Παράδεισο ενώ ήμουν στον Άδη!
Αναπολείς το παρελθόν μου φαίνεται, Αντρέα. Χα χα χα!!!
Αναπολώ το παρελθόν κι οδύρομαι και κλαίω.
«Τι έπαθα ο δύστυχος», μονολογώ και λέω!
Καλημέρα Αναστασία!!! Καλημέρα στην Αυστραλία!!!
«Τι έπαθα ο δύστυχος», μονολογώ και λέω!
Καλημέρα Αναστασία!!! Καλημέρα στην Αυστραλία!!!
Αν
μετανιώσατε που ζείτε σε ένα καθαρό κήπο τον οποίον στολίζουν πολύχρωμα,
όμορφα, ποιητικά λόγια... δεν έχετε παρά να ενεργοποιήσετε με ένα κλικ το
ντουβάρι σας κι ευθύς αμέσως εκείνο θα γεμίσει κισσούς, ζιζάνια, πεντάφυλλα και
ό,τι άλλο βάνει ο νους του ανθρώπου...
Καλημέρα σε σας και στην όμορφη παρέα σας!!!
Καλημέρα σε σας και στην όμορφη παρέα σας!!!
Ευχαριστώ πάρα πολύ, γλυκειά μου Ιωάννα·
τα λόγια σας μου ήρθανε, εξ ουρανού, ως μάννα!
Θάρρος μου δίνετε πολύ κι εγώ θα συνεχίσω
τον τοίχο μου καλά κλειστόν πάντα να τον κρατήσω!
τα λόγια σας μου ήρθανε, εξ ουρανού, ως μάννα!
Θάρρος μου δίνετε πολύ κι εγώ θα συνεχίσω
τον τοίχο μου καλά κλειστόν πάντα να τον κρατήσω!
Χι χι. Μπορούσες κι αλλιώς πονηρούλη Αντρέα! Κοίτα τον
δικό μου τοίχο· δεν έχει ούτε ένα λουλούδι (τα παραλέω)! Τις προκαλείς, Αντρέα,
τις προκαλείς. Στολίζεις με λουλούδια και τους δικούς τους τοίχους και τώρα
κάνεις ναζάκια, όπως βέβαια πάντα το συνήθιζες, φαντάζομαι. Οι κακές συνήθειες
δεν σου κόπηκαν φαίνεται. Τα ξεσηκώνεις πρώτα τα κορίτσια και μετά τους
κλείνεις τον τοίχο και σφυρίζεις, τάχα μου, αδιάφορα!!! Να δεις θα... κλαίνε;
Τελικά είσαι πολύ κακομαθημένο αγόρι. Ντροπή!!!! Να πειράζεις έτσι τα κορίτσια!
Μα τι μου λέγεις, Χρύσα μου, με λέγεις πονηρούλη
ακόμα λίγο θα με πεις ίσως και ζωηρούλη.
Ακόμα μ’ αποκάλεσες και κακομαθημένο
εμέ που ’μαι υπόδειγμα μέσ’ στο κατεστημένο.
Εγώ που λέγεις, Χρύσα μου, δίνω μόνον αγάπη
ακόμα λίγο θα με πεις ίσως και ζωηρούλη.
Ακόμα μ’ αποκάλεσες και κακομαθημένο
εμέ που ’μαι υπόδειγμα μέσ’ στο κατεστημένο.
Εγώ που λέγεις, Χρύσα μου, δίνω μόνον αγάπη
και πίνω της
πιέσεως μονάχα ένα χάπι.
Προσφέρω στις κυρίες μου μετά χαράς λουλούδια
μα δεν τους αφιέρωσα ποτές όμως τραγούδια.
Ακόμα μ’ απεκάλεσες, ακούστε, και ναζιάρη
εμένα τον μεσόκοπο, τον κάπως εξηντάρη.
Εγώ ’μαι, άκου, ντροπαλός, είμαι παπαδοπαίδι
κι έβαλα στα πειράγματα, σίγουρα, τροχοπέδη.
Γι’ αυτό, λοιπόν, και σε καλώ τώρα ν’ ανακαλέσεις
αλλιώς ο κόσμος θα ειπεί πως είμαι ένας… μπαμπέσης!
Προσφέρω στις κυρίες μου μετά χαράς λουλούδια
μα δεν τους αφιέρωσα ποτές όμως τραγούδια.
Ακόμα μ’ απεκάλεσες, ακούστε, και ναζιάρη
εμένα τον μεσόκοπο, τον κάπως εξηντάρη.
Εγώ ’μαι, άκου, ντροπαλός, είμαι παπαδοπαίδι
κι έβαλα στα πειράγματα, σίγουρα, τροχοπέδη.
Γι’ αυτό, λοιπόν, και σε καλώ τώρα ν’ ανακαλέσεις
αλλιώς ο κόσμος θα ειπεί πως είμαι ένας… μπαμπέσης!
Χα χα μπαμπεσάκο!!! Μην τον πιστεύετε κορίτσια, αλλά
για να μην του ανέβει κι άλλο η πίεση ας ανακαλέσω. Χα χα θα σε επεξεργαστώ
καλύτερα αργότερα εσένα, μεσόκοπε! Μέχρι να ομολογήσεις όλες τις πονηριές σου!
Αχ και τι δεν κάνεις για να διατηρείς το χαρέμι σου... έστω το εικονικό!
Πενία τέχνας κατεργάζεται!!!!!!!!!!!!!
