Πριν μέρες μια οργάνωση
από τη Σιγκαπούρη
επέδειξε τα φέρετρα, δεν
κάνω καλαμπούρι.
Δώδεκα παρουσίασε,
«χαρούμενα» τα λένε,
να χαίρονται οι
συγγενείς αντί πικρά να κλαίνε.
Ώς σήμερα τα βλέπαμε και
προκαλούσαν φρίκη
και εις τον νου μας ήρχετο
Άδης και Θεία Δίκη.
Μα τώρα μετατρέπονται σε
σύμβολα χαρμόσυνα
και πάνω τους μηνύματα θα
’χουν πολύ ευφρόσυνα
για πράματα που έκανε όσο
ήτανε ζώντα
και θα
χαρακτηρίζουνε σαφώς τον εκλιπόντα.
Προτείνω
ν’ αγοράσουμε καθένας κι ένα φέρετρο
και μιαν ώρα τη μέρα μας
να το ’χουμε για θέρετρο.
Τουτέστιν να κλεινόμαστε
μέσα για μίαν ώρα
διά να συνηθίσουμε τον
θάνατο από τώρα.
Προτού να έρθει η ώρα μου
κι εγώ ν’ αποδημήσω
τι θα γραφτεί στην πλάκα
μου θέλω να σας τονίσω.
Θέλω επάνω να γραφτεί πως
ήμουν στιχοπλόκος
κι αρμόζει μου επάξια της
σάτιρας ο θώκος.
Ναι, τώρα φεύγω απ’ τη ζωή
χωρίς ένα βραβείον
μα θέλω μετά θάνατον να
έχω Μαυσωλείον.
Επίσης εις το φέισμπουκ
είχα μία σελίδα
και όλοι ενομίζανε μου
λάσκαρε η βίδα.
Πάρα πολύ αγάπησα το
γυναικείον φύλον
αλλά γάτες εξέτρεφα,
κανέναν όμως σκύλον.
Από το γέλιο το πολύ δεν
θέλω να πορδίσετε
τις τελευταίες μου στιγμές
στη γη να με βρωμίσετε.
Πράγματι η βίδα λάσκαρε,
φίλε καλέ μου Ανδρέα,
θα θεωρήσω πως ζητάς, μια χάρη τελευταία.
Προτείνω εις το φέρετρον και δυο βυζιά να βάνεις,
για να ᾿χεις να δροσίζεσαι, κι εσύ σαν αποθάνεις!
Και όσο για το πόρδισμα, όρκο βαρύ κι αν πάρω,
ζωγράφισε καλού-κακού, μια μάσκα για τον Χάρο!
θα θεωρήσω πως ζητάς, μια χάρη τελευταία.
Προτείνω εις το φέρετρον και δυο βυζιά να βάνεις,
για να ᾿χεις να δροσίζεσαι, κι εσύ σαν αποθάνεις!
Και όσο για το πόρδισμα, όρκο βαρύ κι αν πάρω,
ζωγράφισε καλού-κακού, μια μάσκα για τον Χάρο!
Όταν πεθάνω βάλτε μου το
κινητό στο μνήμα
μα μην με θάψετε βαθειά
γιατί δεν θα ’χω σήμα!!!
Καλησπέρα Καίτη!!!
Καλή ιδέα μου ’βαλες όταν αποδημήσω
και μία φίλη μετ’ εμού, νομίζω να ζητήσω,
μια φίλη να ’χει ασφαλώς πολύ μεγάλα στήθη
για να ισχύσει το ρηθέν «έκαστος εν ω εκλήθη»!
Καλή ιδέα μου ’βαλες όταν αποδημήσω
και μία φίλη μετ’ εμού, νομίζω να ζητήσω,
μια φίλη να ’χει ασφαλώς πολύ μεγάλα στήθη
για να ισχύσει το ρηθέν «έκαστος εν ω εκλήθη»!
Χριστίνα,
Εκτός από το κινητό το λάπτοπ να μας κλείσουν
και σύνδεση στο φέισμπουκ ισόβια να δωρίσουν
για να μπορούμε άνετε τα λάικ μας να κάνουμε
να ξέρουνε οι φίλοι μας όλοι μας θα πεθάνουμε!
Εκτός από το κινητό το λάπτοπ να μας κλείσουν
και σύνδεση στο φέισμπουκ ισόβια να δωρίσουν
για να μπορούμε άνετε τα λάικ μας να κάνουμε
να ξέρουνε οι φίλοι μας όλοι μας θα πεθάνουμε!
Την βούλησιν την ύστατη
εγώ θα την τηρήσω
και, φίλε, σ᾿ το υπόσχομαι
πως δεν θα σε βρωμίσω.
Όμως, ζητάω κι από σε μία
μεγάλη χάρη.
Στείλε οβολό στη φίλη σου,
το φέρετρο να πάρει.
[Με άφησε άφραγκη ο
Βενιζέλος].
Δήμητρα,
Τι θα ’λεγες να ’ρχόσουνα μαζί μου εις τον Άδη;
Θα γλύτωνες απ’ τη ζωή που ζεις εν τη Ελλάδι
και φράγκο δεν θα πλήρωνες για το σεντούκι φίλη
κι υπόσχομαι νέα ζωή για μας θα ανατείλει!
Τι θα ’λεγες να ’ρχόσουνα μαζί μου εις τον Άδη;
Θα γλύτωνες απ’ τη ζωή που ζεις εν τη Ελλάδι
και φράγκο δεν θα πλήρωνες για το σεντούκι φίλη
κι υπόσχομαι νέα ζωή για μας θα ανατείλει!
Τι μεγαλείο της ψυχής, τι
φίλος εκ των λίγων!
Γι᾿ αυτό έχω ένα αίτημα, σχεδόν υπερεπείγον!
Όπως θα είσαι, Ανδρέα μου, ως μούμια μ᾿ επιδέσμους,
ας βάλουμε στο φέρετρον, δικούς μας στηθοδέσμους.
Θα έχεις χρόνο άλλωστε, και ξάπλα θα διαλέξεις,
ποίας το μέγεθος σου αρκεί, για να τη συντροφέψεις!
Γι᾿ αυτό έχω ένα αίτημα, σχεδόν υπερεπείγον!
Όπως θα είσαι, Ανδρέα μου, ως μούμια μ᾿ επιδέσμους,
ας βάλουμε στο φέρετρον, δικούς μας στηθοδέσμους.
Θα έχεις χρόνο άλλωστε, και ξάπλα θα διαλέξεις,
ποίας το μέγεθος σου αρκεί, για να τη συντροφέψεις!
Δεν θέλω εγώ, Καιτούλα
μου, τους άδειους στηθοδέσμους
μα το περιεχόμενον κι ας έχει επιδέσμους!
μα το περιεχόμενον κι ας έχει επιδέσμους!
Δέχομαι, δέχομαι!!!!
Επιάσαμε τα φέρετρα κι
απόθανα της πείνας
και μοιάζω αν με κοιτάξετε με πεινασμένους κύνας!
Να σας αφήσω σκέφτομαι να πάω να δειπνήσω
κι ύστερα πάλιν έρχομαι για να σας σατιρίσω.
και μοιάζω αν με κοιτάξετε με πεινασμένους κύνας!
Να σας αφήσω σκέφτομαι να πάω να δειπνήσω
κι ύστερα πάλιν έρχομαι για να σας σατιρίσω.
Τρελός παπάς σε βάφτισε,
άσκησε αν θες και βέτο,
μα εγώ και ο στηθόδεσμος δεν πάμε σε πακέτο.
Κι αν θες περιεχόμενο, προθύμως να σου στείλω,
μία που είναι έτοιμη, τη θεια μου την Μπιρμπίλω!
μα εγώ και ο στηθόδεσμος δεν πάμε σε πακέτο.
Κι αν θες περιεχόμενο, προθύμως να σου στείλω,
μία που είναι έτοιμη, τη θεια μου την Μπιρμπίλω!
Καίτη,
Δίχως λοιπόν περιστροφές το λέω κατευθεία
εγώ εσένα προτιμώ, μην μου μιλάς για θεία.
Δίχως λοιπόν περιστροφές το λέω κατευθεία
εγώ εσένα προτιμώ, μην μου μιλάς για θεία.
Περαστικά θα ευχηθώ και
λέω να λακίσω,
γιατί εγώ δεν δύναμαι, να σε ακολουθήσω.
Δεν θέλω θάνατο ταχύ, δεν γέρασα ακόμα.
Πως το μπορείς να με θωρείς στο φέρετρο, σαν πτώμα;
γιατί εγώ δεν δύναμαι, να σε ακολουθήσω.
Δεν θέλω θάνατο ταχύ, δεν γέρασα ακόμα.
Πως το μπορείς να με θωρείς στο φέρετρο, σαν πτώμα;
Σωστή είναι η λύση σου,
καλή η πρόταση σου.
Χάρηκα με τα φέρετρα, δεν
θέλω να σου κρύψω
το κουνουπίδι όμως που
’φαγα δεν θα εξαπολύσω...!!
Μα δεν είπα να φύγουμε,
Καίτη μου, άρον άρον
κι αμέσως εφοβήθηκες, όπως θωρώ, τον Χάρον!
κι αμέσως εφοβήθηκες, όπως θωρώ, τον Χάρον!
Βασιλική,
Μην αμολήσεις τίποτα παρακαλώ στον τοίχο
διότι απεχθάνομαι ν’ ακούσω τέτοιον ήχο!
Μην αμολήσεις τίποτα παρακαλώ στον τοίχο
διότι απεχθάνομαι ν’ ακούσω τέτοιον ήχο!
Τότε εννοείς με ρέγουλα να
διάγουμε τον βίο
και χρόνο άφθονο θαρρείς πως έχουμε κι οι δύο;
Αν είναι έτσι, φίλε μου, ας γίνει το δικό σου
και ευχαρίστως κατοικώ κι εγώ στο φέρετρό σου!
και χρόνο άφθονο θαρρείς πως έχουμε κι οι δύο;
Αν είναι έτσι, φίλε μου, ας γίνει το δικό σου
και ευχαρίστως κατοικώ κι εγώ στο φέρετρό σου!
Η συμφωνία έκλεισε,
αγαπητή μου Καίτη,
και θα αναχωρήσουμε μετά πενήντα έτη!
και θα αναχωρήσουμε μετά πενήντα έτη!
Εντάξει φίλε μου Αντρέ,
έχω καιρό καμπόσο,
δεν θέλω τα υπάρχοντα, να δώσω όσο-όσο!
δεν θέλω τα υπάρχοντα, να δώσω όσο-όσο!
Όχι, Αντρέα μου καλέ,
τέτοια εγώ δεν κάνω,
σου λέω την αλήθεια μου,
στον τοίχο σου δεν κλάνω.
Ένα τοιούτο φέρετρο με
τόλμη θα ζητήσω
όταν μετά τα εκατό τύχει ν᾿
αποδημήσω.
Καίτη,
Να μην το αγοράσουμε και τόσο εσπευσμένα
μπορεί να έχουν προσφορές, να δώσουν δύο σ’ ένα!
Να μην το αγοράσουμε και τόσο εσπευσμένα
μπορεί να έχουν προσφορές, να δώσουν δύο σ’ ένα!
Αν πρόκειται να ’ναι
διπλό, να έχει χώρο φίνο,
και σένα για παρέα μου, όσα κι αν έχω δίνω !!!
και σένα για παρέα μου, όσα κι αν έχω δίνω !!!
Βασιλική!!!
Τη συμφωνία θα ’λεγα μην βιαστείς να κλείσεις
μπορεί να κάνουν έκπτωση την εποχή της κρίσης.
Τη συμφωνία θα ’λεγα μην βιαστείς να κλείσεις
μπορεί να κάνουν έκπτωση την εποχή της κρίσης.
Καίτη,
Δεν θέλω μέσ’ στο φέρετρο να ’χω στενοχωρία·
ομολογώ δημόσια, έχω κλειστοφοβία.
Γι’ αυτό λέω να πάρουμε ένα μ’ ευρυχωρία
να ’χει και αποχέτευση να φεύγει η ουρία!
Δεν θέλω μέσ’ στο φέρετρο να ’χω στενοχωρία·
ομολογώ δημόσια, έχω κλειστοφοβία.
Γι’ αυτό λέω να πάρουμε ένα μ’ ευρυχωρία
να ’χει και αποχέτευση να φεύγει η ουρία!
Δεν ξέρω αν σ᾿ το είπανε,
μα σου ξεφεύγει μάλλον,
όταν θα είσαι ανάσκελα, χώρο δεν θέλεις άλλον.
Σιγά-σιγά θε να μας πεις, πως θα ᾿χεις και τζακούζι,
και για το μπάνιο σου φροτέ κι ολόλευκο μπουρνούζι!!!
όταν θα είσαι ανάσκελα, χώρο δεν θέλεις άλλον.
Σιγά-σιγά θε να μας πεις, πως θα ᾿χεις και τζακούζι,
και για το μπάνιο σου φροτέ κι ολόλευκο μπουρνούζι!!!
Εμείς, Καίτη, δεν θα
’χουμε μιαν ευτελή κηδεία
όπως αυτές που βλέπουμε· μου φέρνουν αηδία.
Δεν θέλω εγώ να ζήσουμε μέσα σε γκαρσονιέρα
αλλά σε βίλα ευρύχωρη, να ’χει πολύ αέρα.
Γι’ αυτό στηρίξου πάνω μου, εγώ θα μεριμνήσω
και μίαν άνετη ζωή εκεί θα σου χαρίσω!
όπως αυτές που βλέπουμε· μου φέρνουν αηδία.
Δεν θέλω εγώ να ζήσουμε μέσα σε γκαρσονιέρα
αλλά σε βίλα ευρύχωρη, να ’χει πολύ αέρα.
Γι’ αυτό στηρίξου πάνω μου, εγώ θα μεριμνήσω
και μίαν άνετη ζωή εκεί θα σου χαρίσω!
Επάνω σου στηρίζομαι, για
glamorous κηδεία.
Μας θέλω να θυμίζουμε, ολίγον "Δυναστεία"!
Tις σάλπιγγες δεξά-ζερβά, θέλω να παιανίζουν
και πλήθος από ένστολους δίπλα μας να βαδίζουν.
Τα στέφανα και οι ανθοί να είναι ουκ ολίγα,
κι αντί για την ψαρόσουπα, να σφάξωμεν μια γίδα!
Κι όταν θα μας φυτέψουνε, στα τρία μέτρα βάθος,
οι συγγενείς και οι φίλοι μας, θα κλαιν όλοι με πάθος.
Αλλά εμείς θα νοιώθουμε, γιορτή τρανή μεγάλη,
γιατί θα έχουμε στον νου, υπόγεια κραιπάλη!
Μας θέλω να θυμίζουμε, ολίγον "Δυναστεία"!
Tις σάλπιγγες δεξά-ζερβά, θέλω να παιανίζουν
και πλήθος από ένστολους δίπλα μας να βαδίζουν.
Τα στέφανα και οι ανθοί να είναι ουκ ολίγα,
κι αντί για την ψαρόσουπα, να σφάξωμεν μια γίδα!
Κι όταν θα μας φυτέψουνε, στα τρία μέτρα βάθος,
οι συγγενείς και οι φίλοι μας, θα κλαιν όλοι με πάθος.
Αλλά εμείς θα νοιώθουμε, γιορτή τρανή μεγάλη,
γιατί θα έχουμε στον νου, υπόγεια κραιπάλη!
Κανείς δεν θα φαντάζετε
πως κάνουμε κηδεία
αλλ’ ότι γάμο κάνουμε, ορκίζομαι στον Δία.
Προτείνω και να το δεχτείς, να ’ρθουν κι οι μαζορέτες
να παρελάσουν έμπροσθεν με σέξι καλτσοδέτες.
Κι όταν τις δεις κι εσύ κι εγώ μπορεί ν’ αλλάξεις γνώμη
και να μου πεις να μείνουμε, είναι νωρίς ακόμη.
Όμως ο δρόμος δεν θα ’χει επιστροφή καμία
και ούτε επιτρέπεται καμία αλχημεία.
Θα σ’ έχω εγώ βασίλισσα, βασίλισσα στον Άδη.
Άσε εδώ που σου ’βγαλε ο άντρας σου το λάδι!
αλλ’ ότι γάμο κάνουμε, ορκίζομαι στον Δία.
Προτείνω και να το δεχτείς, να ’ρθουν κι οι μαζορέτες
να παρελάσουν έμπροσθεν με σέξι καλτσοδέτες.
Κι όταν τις δεις κι εσύ κι εγώ μπορεί ν’ αλλάξεις γνώμη
και να μου πεις να μείνουμε, είναι νωρίς ακόμη.
Όμως ο δρόμος δεν θα ’χει επιστροφή καμία
και ούτε επιτρέπεται καμία αλχημεία.
Θα σ’ έχω εγώ βασίλισσα, βασίλισσα στον Άδη.
Άσε εδώ που σου ’βγαλε ο άντρας σου το λάδι!
Και μην μου πείτε ο τρελός
για άλλα πως τυρβάζει·
μα του φρονίμου το παιδί πριν αποθάνει αγοράζει.
Προτείνω ν’ αγοράσετε κι εσείς το φέρετρό σας
για να είστε πανέτοιμοι σαν έρθει ο καιρός σας!
μα του φρονίμου το παιδί πριν αποθάνει αγοράζει.
Προτείνω ν’ αγοράσετε κι εσείς το φέρετρό σας
για να είστε πανέτοιμοι σαν έρθει ο καιρός σας!
Πολλοί σαν δουν τα φέρετρα
θαρρώ αλλάζουν τοίχο
και θ’ απομείνω μοναχός εδώ να ξεροβήχω!
και θ’ απομείνω μοναχός εδώ να ξεροβήχω!
Με έπεισες, Αντρέα μου,
και πάω να παραγγείλω,
τα σάβανα εις τον Dior, την κάσα από ξύλο.
Μαζί θα πορευόμαστε με καμπανοκρουσία,
ο βασιλιάς κι η άνασσα, προς την αθανασία!
Φρόνιμη δε, θα σου σταθώ κι ουχί καμωματού,
αν θέλεις σου τ᾿ ορκίζομαι αυτό, στον Μανιτού!
τα σάβανα εις τον Dior, την κάσα από ξύλο.
Μαζί θα πορευόμαστε με καμπανοκρουσία,
ο βασιλιάς κι η άνασσα, προς την αθανασία!
Φρόνιμη δε, θα σου σταθώ κι ουχί καμωματού,
αν θέλεις σου τ᾿ ορκίζομαι αυτό, στον Μανιτού!
Χαχαχαχα.
Ετούτα είναι ιδανικά
κάποιος να παραγγείλει
για δώρα πιο πρωτότυπα να κάνει και τσι φίλοι!
Μα το δικό σου, Ανδρέα μου, δε θα ’ναι απ’ τα συνήθη
γιατί γεμάτο θα ᾿ναι αυτό από μεγάλα στήθη!
Πάντως τέτοια μακάβρια θέματα να μη βάζεις
γιατί απαισιόδοξα τον νου μας ανταριάζεις!
Καλησπέρα με "τρέντυ" διάθεση όπως το εξωτερικό των τελευταίων μας συνοδών, φίλε μου καλέ!
για δώρα πιο πρωτότυπα να κάνει και τσι φίλοι!
Μα το δικό σου, Ανδρέα μου, δε θα ’ναι απ’ τα συνήθη
γιατί γεμάτο θα ᾿ναι αυτό από μεγάλα στήθη!
Πάντως τέτοια μακάβρια θέματα να μη βάζεις
γιατί απαισιόδοξα τον νου μας ανταριάζεις!
Καλησπέρα με "τρέντυ" διάθεση όπως το εξωτερικό των τελευταίων μας συνοδών, φίλε μου καλέ!
Καλή σου μέρα, Ειρήνη μου,
χωρίς καθόλου φέρετρα
και να ’χουμε, σου εύχομαι, εμείς μονάχα θέρετρα!
Καλημέρα και καλή βδομάδα φίλτατη Ειρήνη!!!
και να ’χουμε, σου εύχομαι, εμείς μονάχα θέρετρα!
Καλημέρα και καλή βδομάδα φίλτατη Ειρήνη!!!
14 Νοεμβρίου 2011 στις
7:57 π.μ. · Μου αρέσει!
